Skip to main content

Are they real?


I'm very much fascinated by the beauty hidden in every simple thing around us which we see in our day to day life. I wanted to capture this beauty. So I got interested in photography and bought my own camera and started learning to capture the reality with the lens. When seeing those pictures, I completely fall in love with the colours. We are completely surrounded by colours which make our lives beautiful and interesting. But whether the colours which we see around are real? Whether the red is really red; blue is really blue; green is really green?

I came across this doubt when I heard a speech in TED. In that presentation, speaker was telling that plants which we think that are immobile are really moving. We calculate the movement of an object relative to a point. We think that if an object moves from one point to another point at x distance it is called movement. So we believe that as the trunk of a tree is at the same place, the trees can't move. But we should notice that though it comes back to its position, the barks are moving. It has been calculated that an average plant moves with is parts in a year, a distance equivalent to travelling around the world thrice. So everything is based upon our perception. When our perception changes, the ideas we believe will change.

Same thing I felt about colours. We believe our eyes. We think what colour our eyes sense is the same colour of the object we see. But there are organisms for which the eyes show the images in different colour contrasting to what we see.

The radiations from the objects fall on our cornea and lead to some reactions on the colour sensing cells. Based upon those reactions, the colours are interpreted. But what if, these interpretations are contrasting to the reality? Just think how the real world might be if the red is really blue, blue is really green and green is really red. What if what we consider as dark is not really dark, and we consider as bright is not really bright? So everything is based upon our how we perceive.

Even we try to understand God based upon our perceptions. We think that He is someone out of our vision. What if He is someone who is living just in front of you and along with you? We think that He is someone who will save you from your sufferings. What if He is someone who is suffering along with you?

When I think these things, I just remember the great lines the poem by the great poet Mahakavi Subramaniya Bharathiyaar. “ Nirpathuve nadapathuve parapathuve , neengalenlaam artha mayaigalo? Ummul aallndha porull illaiyo”. The poet asks to everything he sees around whether they are real and have meaning or meaningless and unreal like a mirage.
Post a Comment

Popular posts from this blog

The road to the mountain

From a deep sleep, I woke up one day. Two loving and caring people were standing in front of me. They carried me in their arms with care and continued their journey. Several people met us on the way and shared their love. Gradually I too began to walk with them. When I was walking, I was so curious to know about the things and places I crossed. I inquired about those things to my parents and others around me. They patiently answered to those questions.
After some time, I realised that each one of us was travelling on foot by a muddy road. I asked my mother, “Where are we going?”. She replied, pointing at a distant mountain that we were walking towards the mountain where the God lived. I asked her, who was that God. People around me explained many things about God. Some of those explanations were understandable and acceptable to me and some were beyond my understanding. Some gave meaning to what we do and some gave aspirations to move forward. Still, I could see that I had believed them…

தோள் கொடுக்கும் கவிதை

ஒவ்வொரு மனிதனும் தனக்குத் துன்பம் வரும் வேளையில், தன்னுடைய துன்பத்தைப் பகிர்ந்திடவும் தமக்கு ஆறுதல் கூறிடவும் யாரையேனும் தேடுவது வழக்கம். அப்படித் தேடும் பொழுது யாரெனும் அவனுக்கு தோள் கொடுத்தால் அவன் மிகவும் பாக்கியம் செய்தவன் என்றே கருதவேண்டும். அத்தகைய நிலையில் அவனோடு நின்று அவனைத் தாங்குபவர்களே, அவனுடைய உண்மையான நண்பர்கள் என்று உணர்ந்துகொள்ளலாம். எனினும் பல வேளைகளில், நமது பிரச்சனை என்ன? நமது கவலை என்ன? என்றே புரிந்துகொள்ள முடியாமல் நமது நண்பர்களை, அவர்களுடைய வாழ்க்கைச் சூழலும் காலமும் தடுக்கலாம். அதற்காக அவர்கள் நம்முடைய நல்ல நண்பர்களாக இல்லை என்று எண்ணிவிட்டால், எந்த ஒரு அன்பையும் சந்தேகிக்கும் சூழலுக்குத் தள்ளப்படுவொம். அதனால் தான் யாரிடமும் எதையும் எதிர்பார்க்காம்ல் நம் அன்பை தர வேண்டும் என என்னுடைய முந்தைய பதிவுகளில் குறிப்பிட்டிருந்தேன். நம் அன்புக்கு பதிலாக அன்பை எதிர்பார்த்தால், சில நேரங்களில் ஏமாற்றத்திற்க்கு உள்ளாகி வாழ்வினை வெறுக்க நேரிடும்.எனவே, கூடிய மட்டும் எனக்கு நானே அறுதலாய் இருந்திட முயல்வேன். எனினும் என் மனதிற்கள் மரைத்து வைத்திடும் சோகங்களை நான் சொல்லாமலே உணர்ந்…

தமிழ் பண்பாடு

அன்று வகுப்பில் தமிழ் திரைபடங்களுக்கு ஏன் ஆஸ்கர் விருதுகள் கிடைப்பதில்லை என்று ஒரு விவாதம் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. அனைவரும் ஒரிரு காரணங்களை எடுத்துரைத்துக்கொண்டிருந்தனர். நான் அவர்களிடம் பதிவு செய்த எனது கருதுகள்: ஏன் தமிழ் திரைபடங்கள் வெள்ளையனிடம் ஆங்கிகாரம் பெற வேண்டும் என விரும்புகிறீர்கள். இந்த எண்ணம் நம் எண்ணங்கள் இன்னும் வெள்ளையனிடம் அடிமைபெற்றிருக்கின்றது என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டு. இது நம் மாண்பிற்கு எதிரானது. தமிழன் என்றும் கலையில் மற்றவர்களுக்குக் குறைந்தவனல்ல. ஒவ்வொரு நாட்டிற்கும் வெவ்வேறு பண்பாடு உள்ளது. எனவே நம் திரைப்படங்கள் பல வேளைகளில் பிறரால் புரிந்திட இயலாமல் போகும். அதற்காக அது தரமான படைப்பு இல்லை என்று சொல்ல இயலாது. உடனே, என்னுடைய நண்பன் தமிழ் பண்பாடு என்றால் என்ன என்று வினவினான். நம் பண்பாடு என்னவென்று கூட இவர்களுக்கு தெரியவில்லை என்றால் எப்படி நம் நாட்டின் பெருமையையும் நம் மொழியின் பெருமையையும் உணர முடியும் என்று எனக்குள் ஒரு அங்கலாய்ப்பு. நம் பண்பாட்டை இவர்களுக்கு எப்படி புரிய வைப்பது ? பண்பாடு என்பது ஒரு இனதின் வாழ்க்கை முறை. அது அந்த இனத்தின் மனசாட்சி. தன் பண…