Skip to main content

A Great Step...

Pudhiyadhor… Urapakkam which has become a part of my life, celebrates its fifth birthday on 19th May, 2009. In the past four years it has come across lot of challenges and success. Before talking about one of our dreams which is fulfilled now, I shall give a brief description about Pudhiyadhor.. Urapakkam.

 

                   Pudhiyadhor… Urapakkam is an organization started by the young bloods of Crescent Engineering College by the inspiration of Narayanan Uncle. We have adopted a community of people in Urapakkam. The primary occupation of this community of people is astrology. They predict others future but fail to safe guard their children’s future. They didn’t understand the necessity of education. Once we started Pudhiyadhor.. it has become a part of the life of those kids. We help them in their studies and teach extra curricular activities like theatre play, bharathanatyam, classical music, karate, yoga, etc to improve their confidence. Our aim is to give all the opportunities to them to make them a valuable citizen to the country. Little by little, the number of drop outs from schools has reduced. At the time we started, there were no graduates in that entire community, now some students are going to colleges. The kids have showcased their extra curricular activities which they were taught in Pudhiyadhor.. in several conferences have got lot applauses. It is really amazing to see the confidence it has built in them.

 

                 Another major problem we face in that community is girls dropping out from school after 8th standard. But a change has occurred and a girl named as Anbarasi has completed 12th standard. She is the first girl to complete 12th standard in that community. We consider it as a great success of pudhiyadhor..

 

                Still lots of things have to be changed to make them a developed and cultured community. Some of them are,

  1. Preventing the drug addiction of men and reducing the deaths because of it.
  2. Preventing marriage of girls at a very young age.
  3. To make the parents to understand the importance of their participation in the development of their kids.
  4. To make them understand the health problems they face genetically, because of marriages within the community. (Most of the people over here have cataract problem even from the age of 1. The average life time of women here is 45.)

 

              We are entering into the fifth year with the confidence that we can bring the change in the upcoming days. Please pray for those people to come up in life leaving the superstitious and backward principles.

 

              To know more about Pudhiyadhor, you can login to www.pudiyador.org . You too can contribute to the cause through your volunteer participation and donations.
1 comment

Popular posts from this blog

The road to the mountain

From a deep sleep, I woke up one day. Two loving and caring people were standing in front of me. They carried me in their arms with care and continued their journey. Several people met us on the way and shared their love. Gradually I too began to walk with them. When I was walking, I was so curious to know about the things and places I crossed. I inquired about those things to my parents and others around me. They patiently answered to those questions.
After some time, I realised that each one of us was travelling on foot by a muddy road. I asked my mother, “Where are we going?”. She replied, pointing at a distant mountain that we were walking towards the mountain where the God lived. I asked her, who was that God. People around me explained many things about God. Some of those explanations were understandable and acceptable to me and some were beyond my understanding. Some gave meaning to what we do and some gave aspirations to move forward. Still, I could see that I had believed them…

தோள் கொடுக்கும் கவிதை

ஒவ்வொரு மனிதனும் தனக்குத் துன்பம் வரும் வேளையில், தன்னுடைய துன்பத்தைப் பகிர்ந்திடவும் தமக்கு ஆறுதல் கூறிடவும் யாரையேனும் தேடுவது வழக்கம். அப்படித் தேடும் பொழுது யாரெனும் அவனுக்கு தோள் கொடுத்தால் அவன் மிகவும் பாக்கியம் செய்தவன் என்றே கருதவேண்டும். அத்தகைய நிலையில் அவனோடு நின்று அவனைத் தாங்குபவர்களே, அவனுடைய உண்மையான நண்பர்கள் என்று உணர்ந்துகொள்ளலாம். எனினும் பல வேளைகளில், நமது பிரச்சனை என்ன? நமது கவலை என்ன? என்றே புரிந்துகொள்ள முடியாமல் நமது நண்பர்களை, அவர்களுடைய வாழ்க்கைச் சூழலும் காலமும் தடுக்கலாம். அதற்காக அவர்கள் நம்முடைய நல்ல நண்பர்களாக இல்லை என்று எண்ணிவிட்டால், எந்த ஒரு அன்பையும் சந்தேகிக்கும் சூழலுக்குத் தள்ளப்படுவொம். அதனால் தான் யாரிடமும் எதையும் எதிர்பார்க்காம்ல் நம் அன்பை தர வேண்டும் என என்னுடைய முந்தைய பதிவுகளில் குறிப்பிட்டிருந்தேன். நம் அன்புக்கு பதிலாக அன்பை எதிர்பார்த்தால், சில நேரங்களில் ஏமாற்றத்திற்க்கு உள்ளாகி வாழ்வினை வெறுக்க நேரிடும்.எனவே, கூடிய மட்டும் எனக்கு நானே அறுதலாய் இருந்திட முயல்வேன். எனினும் என் மனதிற்கள் மரைத்து வைத்திடும் சோகங்களை நான் சொல்லாமலே உணர்ந்…

தமிழ் பண்பாடு

அன்று வகுப்பில் தமிழ் திரைபடங்களுக்கு ஏன் ஆஸ்கர் விருதுகள் கிடைப்பதில்லை என்று ஒரு விவாதம் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. அனைவரும் ஒரிரு காரணங்களை எடுத்துரைத்துக்கொண்டிருந்தனர். நான் அவர்களிடம் பதிவு செய்த எனது கருதுகள்: ஏன் தமிழ் திரைபடங்கள் வெள்ளையனிடம் ஆங்கிகாரம் பெற வேண்டும் என விரும்புகிறீர்கள். இந்த எண்ணம் நம் எண்ணங்கள் இன்னும் வெள்ளையனிடம் அடிமைபெற்றிருக்கின்றது என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டு. இது நம் மாண்பிற்கு எதிரானது. தமிழன் என்றும் கலையில் மற்றவர்களுக்குக் குறைந்தவனல்ல. ஒவ்வொரு நாட்டிற்கும் வெவ்வேறு பண்பாடு உள்ளது. எனவே நம் திரைப்படங்கள் பல வேளைகளில் பிறரால் புரிந்திட இயலாமல் போகும். அதற்காக அது தரமான படைப்பு இல்லை என்று சொல்ல இயலாது. உடனே, என்னுடைய நண்பன் தமிழ் பண்பாடு என்றால் என்ன என்று வினவினான். நம் பண்பாடு என்னவென்று கூட இவர்களுக்கு தெரியவில்லை என்றால் எப்படி நம் நாட்டின் பெருமையையும் நம் மொழியின் பெருமையையும் உணர முடியும் என்று எனக்குள் ஒரு அங்கலாய்ப்பு. நம் பண்பாட்டை இவர்களுக்கு எப்படி புரிய வைப்பது ? பண்பாடு என்பது ஒரு இனதின் வாழ்க்கை முறை. அது அந்த இனத்தின் மனசாட்சி. தன் பண…